Antennetuner voor symmetrische antennes
A is het uitgangsprincipe, met inductieve tap.
B is hetzelfde, alleen nu met capacitieve tap.
C is als B, doch nu met de C's aan aarde!
Als je al zo'n kastje in de winkel gekocht hebt, hoef je verder niet te lezen, zou je echter zo'n ATU zelf willen maken dan is dit het uitgelezen moment.
Zoals bekend is er voor een ZEPP-antenne een open voedingslijn nodig die met behulp van een afstemkring met de zender is verbonden.
Omdat de kring een symmetrische uitgang moet hebben voor de openlijn is het gebruikelijk dat er aftakkingen op de spoel gemaakt worden, zogenaamde inductieve 'taps'.
De spoel met de aftakkingen zijn vervelende dingen om zelf te maken, zeker gezien het feit dat er voor elke band een dergelijke schakeling nodig is.
Voeg daarbij het feit dat de taps experimenteel moeten worden vastgesteld, betekent dit dat je er wel een poosje mee bezig bent om zo'n aanpas eenheid voor alle banden netjes voor elkaar te maken.
Wim 0WDW, heeft hier een prima oplossing voor bedacht die is aangegeven in de bijgaande tekeningen.
Hij heeft de karat gekozen van de capacitieve 'tap'. Om daarbij ook nog het probleem van de 'zwevende' niet geaarde condensator te omzeilen heeft hij een geheel nieuwe configuratie bedacht. Hoe een en ander tot stand is gekomen volgt uit de opeenvolgende tekeningen, die als een feuilleton gelezen en bestudeerd moeten worden.
Dat er condensators met grote plaatafstand gebruikt worden spreekt vanzelf, tenzij je altijd QRP werkt.
Met de griddip kan voor elke band de grootte van de spoel bepaald worden, de twee duocondensators moeten in de buurt van de 300 pF liggen. De tekeningen en het bijbehorende verhaal van 'the old man himself' volgen hiernaast.
De truc zit 'em in het feit dat bij C L1 en C1 zijn verwisseld! Dit geeft niet omdat L1 in serie staat met C1, immers L1 C1 is hetzelfde als C1 L1. Voordeel: de C's hoeven niet geïsoleerd to worden opgesteld.