Ringkernen: hoe meten we het frequentiebereik?
Normaliter vindt u in ons blad bruikbare toepassingen. Dit keer publiceren we een probleemstelling. We vragen u om met amateurmiddelen iets te realiseren. Voor de meest bruikbare oplossing stellen we een kleine cadeaubon beschikbaar.
We kennen allemaal wel het probleem van ringkemen, waarvan we de gegevens niet kennen. Soms kennen we de fabrikant met en/of is het typenummer onbekend.
Het vermogensbereik kunnen we schatten aan het formaat, maar naar het frequentiebereik kunnen we slechts gissen.
Grove methode
Natuurlijk is er wel een methode om het frequentiebereik te bepalen:
- We sluiten een fietslampje aan op de grid-dipper en dat gaat branden (onthoud de lichtsterkte).
- Daarna doen we 2 lusjes om een ringkern, eentje op de griddipper en de andere lus aan het lampje. Al draaiende vinden we dan een frequentiegebied, waarbij het lampje dezelfde lichtsterkte geeft als zonder de kern.
- Dat is dus de frequentie waarop alle energie wordt doorgegeven.
Fig. 1. Deze werkende methode bezit een grote mate van onnauwkeurigheid.
Meten
De meetmethode met de lamp heeft natuurlijk een grote mate van onnauwkeurigheid. We moeten dus op zoek gaan naar een methode of schakeling die de lamp vervangt en ons meetbare waarden kan geven over het frequentiebereik.
Fig. 2.